در دسامبر ۲۰۱۴، اولین «دهکده کانتینری» برلین ساخته شد – اقامتگاهی برای پناهجویان، متشکل از ۳۶۷ کانتینر رنگارنگ. افرادی از بسیاری از نقاط جهان در اینجا – در محیطی ناآشنا – خانهای موقت پیدا کردند. این محله نیز با چالشهایی در روالهای روزمره خود مواجه شد و برای یافتن راههای جدید برای درک یکدیگر و تعامل با یکدیگر تلاش کرد. دهکده کانتینری در دسامبر 2025 تعطیل شد. اما رویدادها و تجربیات شخصی همچنان به شکلگیری مردم کمک خواهد کرد. آنچه در اینجا اتفاق افتاد، نمونهای از محلههای بیشمار دیگری است که به طور غیرمنتظرهای به مکانهای ورود* تبدیل شدهاند و همچنان تبدیل میشوند.
*قابل مقایسه با مفهوم «شهرهای ورودی» داگ ساندرز(در آلمانی „Ankunftsquartiere“): مکانهایی که مردم کشورهای دیگر در آنها ساکن میشوند.
این نمایشگاه رابطه بین «روستای کانتینری» و محله اطراف آن را که به صورت موضوعی، زمانی و از دیدگاههای متغیر شرکتکنندگان مختلف سازماندهی شده است، بررسی میکند. برای این منظور، چندین کارگاه برای یادآوری و تبادل نظر مشترک برگزار شد، مصاحبههای فردی و گروهی با مجموع ۳۷ نفر انجام یافت، ۳۴ گیگابایت عکس، فیلم و متن تجزیه و تحلیل شد و اسناد و متون تاریخی بیشتری مورد بررسی قرار گرفت.
نتیجه اش یک سیستم مختصات چندبعدی است: نمایشگاه، در کنار جریان رویدادها، همواره دیدگاههای بازیگران درگیر از محله، اداره و سیاست را به نمایش میگذارد. آنها از طریق نقل قولها، اعمال و احساسات خود را در قالب دستهبندیهای کلی «درگیری و التیام»، «قبل و بعد» و «تنها و با هم» توصیف میکنند. این امر الگوهای فکری و احساسات زیربنایی چالشهای شخصی و اجتماعی را آشکار میکند. بنابراین، این نمایشگاه به عنوان بستری عمل میکند که دیدگاههای متفاوت را متحد میکند و گفتگوی آزاد را بر قضاوت نهایی اولویت میدهد.
„ترپتوو-کوپنیک به اندازه کافی خوش شانس بود که اولین دهکده کانتینری مسکونی، آن کانتینرهای رنگارنگ را داشته باشد. و همچنین اولین به اصطلاح تمپوهوم در آلت گلینیکه را. ما به نحوی، همین اکنون هم یک منطقه موزهای هستیم.» (دفتر ناحیه ترپتوو-کوپنیک، کمیسر مشارکت و ادغام، از سال ۲۰۱۴)
«جواهر کوچک» (ساکن مرکز سالمندان بتل کوپنیک)