برجهای آپارتمانی بلند و بلوکهای آپارتمانی کمارتفاع از میان درختان و آسمان سر برآوردهاند. اینجا محله آلنده در بزرگترین منطقه برلین، ترپتوو-کوپنیک، است. . پس از کودتا علیه سالوادور آلنده، رئیس جمهور شیلی، در سال ۱۹۷۳، دولت آلمان شرقی نام خیابانها، یک بیمارستان و مدارس را تغییر داد. سپس ساکنان این نام را برای کل محله تعمیم دادند. از نظر برنامهریزی شهری، این منطقه به آلنده اول، که در اوایل دهه ۱۹۷۰ ساخته شد؛ الحاقیه آلنده دوم از اوایل دهه ۱۹۸۰؛ و توسعه کامرههایده، که عمدتاً شامل خانههای تکخانواری است، تقسیم میشود.
پس از اتحاد مجدد آلمان در سال ۱۹۹۰، مجتمعهای مسکونی آلنده اول و دوم اولین بازسازیهای جامع خود را- در کنار تبدیل سهام مسکن دوران سوسیالیستی به واحدهای خصوصی – پشت سر گذاشتند. اکثر „ساکنان اصلی“ باقی ماندند. توسعههای جدید شامل تخریب مجتمع مسکونی مرکزی قدیمی و ساخت مرکز آلنده بود. استخر شنا و مدارس مدرن شدند و پارک عمومی بازسازی شد. چندین خانه سالمندان برای جمعیت مسن ساخته شد و مراکز مراقبت روزانه جدیدی برای خانوادههایی که فرزندانشان به این منطقه نقل مکان میکردند، تأسیس شد. مراکز جوانان رسمی و خودگردان تغییر کردند: باشگاه جوانان سابق FDJ اکنون مرکز تفریحی کودکان و نوجوانان „Würfel“ است. در جایی که پیست BMX سابق زمانی در لبه جنگل قرار داشت، اکنون „پروژه چند نسلی BUDE“ وجود دارد که شامل یک مهدکودک جنگلی است.
در آلنده دوم، درست بین BUDE، خانه سالمندان، ساختمان Würfel و مدرسه ابتدایی Müggelschlößchen، اقامتگاهی برای پناهجویان در زمینی که قبلاً به صورت زمینهای قهوهای بنا شده بود، ساخته شد که شامل ۳۶۷ کانتینر رنگارنگ بود. ابتدا، رسماً «روستای کانتینری مسکونی»، به طور غیررسمی بیشتر «روستای کانتینری»، بعداً «اقامتگاه اجتماعی»، گاهی «مسکن انتقالی»، بعضا به سادگی «خانه» یا به نام خیابان «Alfred-Randt-Straße» نامیده میشد. این نمایشگاه اصطلاح فراگیر «اقامتگاه» را حفظ کرده است. افرادی که در طول یازده سال در آنجا زندگی کردهاند، به عنوان «ساکنان» معرفی شدهاند.
“جزیرهی متبرکان – زیباترین شهرک مسکونی برلین“
„اول برو محلهی آلنده را بشناس!“
„برای من، کوپنیک بهترین منطقه است.“
„من به همه احترام قایل بودم و هیچ مشکلی با همسایهها نداشتم.“
„آن روز را به خوبی به یاد دارم. کانتینرها هنوز آنجا نبودند؛ محل، یک زمین بایر بود. نم نم باران، خاکستری و کاملاً دلگیر. هنوز یادم هست که با یکی از همکارانم به آن منطقه نگاه میکردیم. سپس از من پرسیدند که آیا میتوانم مدیریت این مرکز را تصور کنم. راستش را بخواهید، در نگاه اول، اصلاً نمیتوانستم آن را تصور کنم. بعدا به خانه رفتم، با چند نفر صحبت کردم و در موردش فکر کردم. و فکر میکنم دو روز بعد، تصمیم گرفتم امتحانش کنم. برایم روشن بود که باید از کرویتزبرگ به کوپنیک نقل مکان کنم، و همین کار را هم کردم. و فقط میتوانم بگویم که این بهترین تصمیمی بود که میتوانستم بگیرم.» (پیتر هرمانس، فدراسیون بینالمللی، رئیس محل اقامت، ۲۰۱۴-۲۰۲۱
„اینجا محلهی آلنده است. اینجا خیلی ناشناس است؛ در بیشتر موارد، هر کسی کار خودش را انجام میدهد. هیچکس اهمیتی نمیدهد که دیگری پشت در خانهاش چه میکند. بله، مردم به هم سلام میکنند، اما فقط میگویند: „روز بخیر“ و „خداحافظ“. آنها پیامهایی مثل: „حالت چطوره؟ آخر هفته چه کار کردی؟“ یا چیزی شبیه به این رد و بدل نمیکنند. ناشناس بودن در اینجا تا حد زیادی مطلوب است و بعید است که تغییر زیادی ایجاد کند.» (دیرک، داوطلب، آلنده ۲ هیلفت ای.وی.، ۲۰۱۴–۲۰۲۳)
„به اینجا میرسی و هنوز تمام منابع لازم برای کمک به خودت را نداری. آن موقع است که محیط اجتماعی فوقالعاده مهم میشود. اولین «آلمانیهای بومی» که ملاقات میکنی. از طریق این برخوردها، تعصبات از بین میروند. من معتقدم که آشنایی با مردم، از جمله در محله خودم، قطعاً بخشی از ادغام است، به طوری که در جایی که زندگی میکنم احساس امنیت و راحتی بیشتری میکنم.» (لیندا ماسینو، فدراسیون بینالمللی، هماهنگکننده داوطلبان، ۲۰۱۶-۲۰۲۰)
ما دامادی داریم که می گفت: «اگر خارجیها آنجا باشند، دیگر نمیتوانیم بگذاریم بچههایمان در خیابانها بازی کنند.» از آنجایی که در این مدت با پناهجویان آشنا شده بودیم، گفتم: «چه مزخرفی!» خوب، وقتی مردم هیچ ارتباطی با کشورهای دیگر یا افراد دیگر ندارند، در ابتدا جا میخورند. اما این هم فورا گذشت. خیلی سریع از بین رفت.» (گرد، داوطلب، بانک لباس و کافه محلی، از سال ۲۰۱۵)
پناهجویان به طور فزایندهای در این منطقه ساکن شدهاند – چه کودکان در مرکز جوانان Würfel، چه نوجوانان و خانوادهها در مرکز جوانان BUDE، و اکنون برخی نیز در کیزکلوب KIEZKLUB، اگرچه تقریباً 20 دقیقه پیاده تا آنجا فاصله دارد. بسیاری از پناهجویان از طریق برنامه BENN با این محله بهتر آشنا شدهاند. زیرا، همانطور که میگویند: اگر از کشور دیگری بیایید و حتی ندانید که کیزکلوبها وجود دارند، به دنبال آنها نخواهید گشت. (لنا زلر، تیم BENN در محله آلنده، سرپرست تیم، از سال 2018 در این تیم)
„میشد فهمید که محلههای غربی شهر متنوع هستند. و هر چه با قطار شهری به کوپنیک نزدیکتر میشدید، آدمهای توی قطار سفیدتر میشدند.» (ورنا، داوطلب، کافه محلی و گروه زنان، از سال ۲۰۱۶)
روزنامههای ۲۰۱۴/۱۵
تصمیم به ساخت محل اقامت برای پناهجویان با استفاده از کانتینر، واکنش رسانهای قابل توجهی را به دنبال داشت که تا به امروز ادامه دارد. اکثر مردم محله از طریق مطبوعات و تلویزیون از این تصمیم آگاه شدند.