در تابستان ۲۰۱۵، LAGeSo، که بعدها به دفتر ایالتی امور پناهندگان (LAF) تغییر نام داد، شهرت مشکوکی پیدا کرد. هر روز، افراد جدیدی جلوی ساختمان اداره اردو میزدند و تصاویر یک دولت ناکارآمد در مطبوعات منتشر میشد. فشار بر سیستمهای تأمین آب شهر، هم در اینجا و هم برای کل جمعیت، به وضوح قابل مشاهده بود. تا امروز نیز چیزی در این زمینه تغییر نکرده است.
تغییر جوهرهر شهری است. این امرهمچنین به دلیل مبارزه مداوم برای امکان توزیع بهتر منابع برای زندگی مشترک است. چندین سال اقدامات صرفهجویی، اثرات خود را بر برلین گذاشته است، اگرچه تولید اقتصادی آن از سال ۲۰۱۴ به طور مداوم بالاتر از میانگین ملی بوده است. برای بخشهای بزرگی از جمعیت، زندگی روزمره کمتر تحت تأثیر رشد اقتصادی و بیشتر تحت تأثیر انبوه تعمیرات در زیرساختهای عمومی – مانند مدارس و حمل و نقل محلی – کمبود کارکنان (و در نتیجه زمان انتظار طولانی در دفاتر اداری) و همچنین سوء مدیریت دولت، به عنوان مثال در مورد فرودگاه برلین، قرار دارد. با این وجود، ادارات در تلاشند تا توانایی خود را برای انجام وظایفشان حفظ کنند.
برای LAF – که در سال ۲۰۱۶ از هم جدا شد – این امر مستلزم ثبت نام، مراقبت و اسکان پناهجویانی است که ایالت برلین موظف به پذیرش آنهاست. ورود پناهجویان به یک آزمون استرس برای سیستمی که از قبل هم بار زیادی بر دوش دارد تبدیل میشود – و خود پناهجویان به سادگی به یک علت مشکل تبدیل میشوند. این بدان معناست که تمرکز در بحثهای عمومی دیگر بر مسئولیت مسئولان برای تضمین زیرساختهای کارآمد برای همه نیست، بلکه بر زیر سوال بردن حقوق اساسی و حق بهرهمندی گروهی از مردم از مزایا است. این امرهمچنین بر نحوه درک مردم محله از همسایگان جدیدشان تأثیر میگذارد.
سطوح با هم ترکیب میشوند
شکایات ناشی از همزیستی واقعی با تعصبات بیاساس از پیش ساخته شده، متفاوت است. سطح دیگر شامل الزامات عمومی قابل اجرا برای سیستمهای تأمین است. در مبارزات انتخاباتی با انگیزههای سیاسی، از ناامیدی ناشی از کمبودها سوءاستفاده میشود تا با مسئول دانستن گروههای خاص، مردم را در مقابل یکدیگر قرار دهند.
„این ادعا که جرم و جنایت در مجاورت اقامتگاهها در حال افزایش است، به هیچ وجه قابل اثبات نیست. نه در آمار جرم و نه در تجربیات حوزههای پلیس.“ (مونیکا هبینگهاوس، LAF، مسئول مطبوعات، از سال ۲۰۱۷)
„یک بار شنیدم که فروشگاه لیدل در آلنده ۱ گفته بود که از وقتی محل اقامت پناهجویان آنجا بوده، درآمدشان بیشتر شده است. اما این اطلاعات هرگز منتشر نشد.» (دیرک، داوطلب، آلنده ۲ هیلفت ای.وی.، ۲۰۱۴–۲۰۲۳)
„معتقدم اگر وضعیت اقتصادی به طور قابل توجهی بدتر بود، اوضاع حتی دشوارتر هم میشد. نمیدانم که آیا آن موقع همیشه میتوانستیم به راحتی از صندوق ادغام، بودجه دریافت کنیم یا نه. اما این حدس و گمان است.“ (گریگور پوستلر، دفتر منطقه ترپتو- کوپنیک، کمیسر مشارکت و ادغام، از سال 2014)
„از هیچکس چیزی گرفته نخواهد شد و هیچکس همه چیز را به عنوان هدیه دریافت نخواهد کرد. افرادی که در حال رسیدگی به پرونده پناهندگی هستند، طبق قانون مزایای پناهجویان، حق دریافت مزایا را دارند. این کمی کمتر از کمکهای اجتماعی است.“ (پیتر هرمانز، فدراسیون بینالمللی، رئیس اسکان، ۲۰۱۴-۲۰۲۱)
„همه کسانی که میگویند „ما هیچ پناهندهای در اینجا نمیخواهیم“ شرور نیستند. آنها صرفاً میترسند که سیستم دیگر نتواند این بار را تحمل کند. بحث حسادت اجتماعی نیست، بلکه این حس است که „اوضاع از قبل هم خیلی سخت بوده و حالا افراد بیشتری میآیند که به حمایت نیاز دارند“: مکانهای مدرسه برای فرزندانشان، قرار ملاقات با پزشک. این چطور قرار است کار کند؟“ تا تمام رنج جمعیت تحت محاصره شهر با آن شعلهور شود.“ (مونیکا هبینگهاوس، LAF، مسئول مطبوعات، از سال ۲۰۱۷)
„طبق تجربه ما، واقعاً فرقی نمیکند که افراد راستگرا، چپگرا یا جایی بین این دو باشند. هیچکس نمیخواهد در محلهاش اقامتگاه داشته باشد. ما قبلاً هرگز نشنیدهایم که ساکنان بگویند: „اوه، عالیه. اینجا دقیقاً همان جایی است که باید محل اقامت را بسازید. ایده خوب. ما نیزمعتقدیم که مردم به مسکن خوب نیاز دارند.“ ما هنوز هرگز چنین چیزی را تجربه نکردهایم. نه حتی در کرویتزبرگ.» (مونیکا هابینگهاوس، LAF، مسئول مطبوعات، از سال 2017)
„در آن زمان، ساختمانهای مسکونی یکی پس از دیگری در حال ساخت بودند. یادم هست وقتی محل اسکان کانتینری راهاندازی شد، کمی بعد محل اسکان اضطراری را در خیابان رودوئر افتتاح کردیم. بعد از آن ورزشگاه در خیابان گلینیکر و غیره آمد. اقامتگاههای دیگری هم بودند که جمعیت زیادی در آنها زندگی نمیکردند، بنابراین کسی اهمیتی نمیداد.“ (گریگور پوستلر، دفتر منطقه ترپتو- کوپنیک، کمیسر مشارکت و ادغام، از سال 2014)
„در آدلرزهوف موقعیتهایی پیش آمد که به من گفته شد: „چرا در فریدریشهاگن محل اقامتی برپا نمیکنید!“ و در فریدریشهاگن: „یک محل اقامتی در آدلرزهوف هم برپا میکنید!“ این بدیهی است که کار نمیکند. مردم میخواهند طبق اصل سنت فلوریان از شر «مشکل» خود – که در گیومه آمده – خلاص شوند.“ (الیور ایگل، شهردار ناحیه ترپتوو-کوپنیک، از سال ۲۰۱۱)
„البته که نه توی باغچهی جلوی خانهای من! به آدمهای در کوئیتنوِیگ فکر میکنم که خانه و باغشان آنجاست، و مخصوصاً به آنجا نقل مکان کرده اند؛ واقعاً دسترسی به آنجا با وسایل نقلیه عمومی آسان نیست. وقتی «مشکلات دنیا» مستقیماً در حیاط جلویی خانه انباشته میشوند، طبیعتاً باعث استرس میشوند و استرس نیز افراد را بیانصاف میکند. این حداقل برای من قابل درک است.“ (نیلز هاور، LAF، مدیر منطقه ترپتو- کوپنیک، ۲۰۱۷-۲۰۲۱)
اصل سنت فلوریان
اصل سنت فلوریان الگویی از رفتار را توصیف میکند که در آن چالشها یا خطرات بالقوه به طور فعال مورد توجه قرار نمیگیرند، بلکه به دیگران منتقل میشوند. به جای حل یک مشکل با همکاری هم، تلاش میشود تا آن را از محیط خود بیرون کنند. در زبان انگلیسی، این مفهوم معادل اصطلاح NIMBY („نه در حیاط خلوت من“) است که تقریباً به „نه جلوی خانه من “ ترجمه میشود.
فضای زندگی – بین استراتژی و منطق بازار
از سال ۲۰۱۸، „مفهوم کلی ادغام و مشارکت پناهجویان» چارچوبی را برای سنا، مناطق و جامعه مدنی فراهم کرده است تا ورود مردم به شهر شان را تسهیل کنند. گزارش اجرای طرح ۲۰۲۴، که بر اساس یک نظرسنجی در تمام مناطق شهر تهیه شده است، فقدان چشمانداز روشن در بازار مسکنِ تحت فشار را به عنوان مبرمترین مشکل شناسایی میکند. حتی افرادی که درخواست پناهندگیشان پذیرفته شده و به بازار مسکن دسترسی دارند، مجبورند در اقامتگاههای دولتی بمانند، زیرا مسکن مقرونبهصرفه در دسترس نیست. از یکسو این اقامتگاهها فضای خصوصی کافی ارائه نمیدهند. از جانب دیگر، مدت اقامت طولانی، جای کمی برای تازه واردان باقی میگذارد. تأمین مسکن در چنین بازار املاک و مستغلات کسادی به یک کار بسیار دشوار تبدیل میشود.
„ادغام در شهر آسانتر است، اما عامل ادغامکنندهی مسکن وجود ندارد. «احتمالاً نباید این واقعیت را نادیده گرفت که دشمن، بازار بینالمللی املاک و مستغلات است.» (نیلز هاور، LAF، مدیر منطقه ترپتو- کوپنیک، ۲۰۱۷-۲۰۲۱)
„ما باید اطمینان حاصل کنیم که چنین سازههای موقت مانع فرصتهای توسعه اساسی نمیشوند، زیرا کل زیرساختهای این شهر نیز باید گسترش یابند. این قطعاً شامل مدارس، امکانات ورزشی، مراقبتهای پزشکی و غیره میشود. آنچه که به طور موقت اشغال میشود نیز باید بتواند دوباره به نفع توسعه عمومی واگذار شود.“(نیلز هاور، LAF، مدیر منطقه ترپتو- کوپنیک، ۲۰۱۷-۲۰۲۱)
LAF در جستجوی املاک و مستغلات
LAF مجموعهای از تسهیلات را ارائه میدهد که باید بهطور مداوم تطبیق داده شوند. برنامهریزی بلندمدت و پاسخگویی کوتاهمدت متقابلاً منحصر به فرد نیستند، بلکه باید موضوع اراده سیاسی باشند. زمان اعلام مکانهای جدید، دشوارترین لحظه در فرآیند برنامهریزی است. مذاکره زودهنگام میتواند منجر به آسیبپذیری در برابر باجگیری در مذاکرات قیمت شود. مذاکره خیلی دیر میتواند منجر به از دست رفتن اعتماد عمومی شود.
„سیاست و اداره همیشه با هم جور در نمیآیند. مشکل همین است. در برخی موارد، افراد علایق بسیار متفاوت و حتی متضادی دارند.“ (مونیکا هابینگهاوس، LAF، مسئول مطبوعات، از سال 2017)
سریع، سریعتر، سریعترین. در مواقع بحرانی، مسکن فولادی بحثبرانگیز غالب میشود. اما چه زمانی یک محل سکونت به خانه تبدیل میشود؟
از بحران دولت که از اوایل تابستان ۲۰۱۴ آغاز شد، مردم بی اطلاع بودند. در مقایسه با سال قبل، تعداد پناهجویان ورودی دو برابر شده بود. پیشبینیهای قبلی تحت الشعاع واقعیت خشونتآمیز رویدادهای سیاسی جهان قرار گرفته بودند*. به «نیروی ویژه اسکان اضطراری»(TFNU) که به تازگی تأسیس شده بود، مأموریت روشنی داده شد: مکانهای اسکان جدید، در سریعترین زمان ممکن و با کمترین هزینه مکن ساخته شوند.
کانتینرها که به عنوان یک راه حل پل ارتباطی بین تغییر کاربری سالنهای ورزشی و سالنهای عظیم با تکیهگاه هوا از یک سو و ساخت مدولار آپارتمانها با کنترل سکونت LAF از سوی دیگر در نظر گرفته میشدند، به هیچ وجه غیرمعمول نبودند. آنها قبلاً در دهه 1990 وجود داشتند و در حال حاضر در سایر نقاط آلمان و اروپا موجود اند. با این حال، TFNU بیشتر میخواست و تأکید خود را بر یک «دهکده» مسکونی با ظرفیت حداکثر ۴۰۰ نفر در هر سایت، محوطهسازی بیرونی با کیفیت بالا شامل زمین بازی کودکان، مسیرها، نیمکتها، آلاچیق و جایگاههای دوچرخه و همچنین طراحی رنگارنگ نما قرار داد. هنر تبدیل فولاد به یک خانه واقعی، به عهده اپراتور مربوطه آن اقامتگاه بود.
* با ورود «دولت اسلامی داعش» به جنگ داخلی سوریه، میلیونها نفر گریختند. شرایط غیرقابل تحمل در اردوگاههای پرجمعیت پناهندگان در لبنان، اردن و ترکیه دلیل اصلی مهاجرت بسیاری از مردم به سمت اروپا بود آنها هنوز تنها بخش کوچکی از کل آوارگان سوری را تشکیل میدهند.
تدارکات و عملیات
„LAF سرآشپز است و ما، اپراتور، پیشخدمتها هستیم.“ (پیتر هرمانز، فدراسیون بینالمللی، رئیس اسکان، ۲۰۱۴-۲۰۲۱)
„در آن زمان کانتینرها در سراسر اروپا مورد تقاضا بودند و بنابراین تهیه آنها دشوار بود. اما وقتی طرح کلی اجرا شد و سفارش روی کامیون قرار گرفت، میتوانست خیلی سریع راهاندازی و به آب و برق متصل شود، چون طبیعتاً به برق و آب نیاز بود.» / «فقط شروع کن، شعار بود.» (نیلز هاور، LAF، مدیر منطقه ترپتوو-کوپنیک، ۲۰۱۷-۲۰۲۱)
„اغلب، اقامتگاههای پناهجویان در جاهایی واقع شدهاند که وایفای خوبی ندارند. تنها راه حل، انجام اندازهگیریها در اتاقها و تجهیز آنها به نقاط دسترسی است که احتمال پوشش بالایی را ارائه میدهند. کار با وسایل فولادی به ویژه دشوار است، زیرا بازتابها و میرایی میتوانند منجر به شرایط غیرقابل پیشبینی شوند. ساکنان در حالی که اتصال اینترنت فعال است، در ساختمان رفت و آمد میکنند. بنابراین، باید راهحلی پیدا شود که امکان انتقال از یک نقطه دسترسی به نقطه دسترسی دیگر را بدون قطع اتصال فراهم کند. این فناوریها در آن زمان کمیاب و گران بودند. از این رو از توسعهدهندگان Freifunk استفاده میکنیم.» (آندره شال، b2social e.V.، عضو هیئت مدیره، از سال ۲۰۱۴)
„خانه لگو“ (نامی که بچههای محله به آن دادهاند)
نسبت دادن یک رفتار «غیرانسانی»، «غلط» یا به هر نحو دیگری خاص با مردم، صرفاً به یک شکل معماری یا فضایی خاص، کاملاً سادهانگارانه و نادرست است. نکتهی حیاتی این است که چگونه سازماندهی شده و مردم چگونه در آنجا با یکدیگر تعامل دارند.» (دکتر الکساندر کلوز، مرکز گذار عادلانه (JTC) هاله، محقق مطالعات فرهنگی، متصدی (و محقق کانتینر از سال ۲۰۰۱))
جامعه
„وقتی از محل سکونت به آپارتمان نقل مکان کردیم، فرزندانم بیش از یک سال بارها و بارها تکرار میکردند: „اینجا خستهکن است، میخواهیم به خیابان آلفرد-رندت برگردیم. ما میخواهیم با دوستانمان ملاقات کنیم و در فعالیتها شرکت کنیم. «آپارتمان برای ما کسلکننده است.» (هیثم، ساکن، ۲۰۱۷-۲۰۱۹؛ مددکار کودکان و نوجوانان، ۲۰۲۱-۲۰۲۳؛ باغ امید، ۲۰۲۱-۲۰۲۵)
„این نکته نیز باید در برنامهریزیهای آینده در نظر گرفته شود که شاید لازم نباشد برخی چیزها بینقص باشند، اما نیازهای جامعه باید برآورده شود.“ (دتلف چویدینسکی، LAGeSo، رئیس گروه ویژه اسکان اضطراری، ۲۰۱۴-۲۰۱۵)
آیا منطقی است؟
„همیشه اعلام کردهام که ما واقعاً باید حداقل یک شب اقامت آزمایشی در این اقامتگاه داشته باشیم. این هرگز مورد نظر سیاسی نبود و هرگز تأیید نشد. اما این یک رویکرد برای دیدن موارد زیر شده می توانست: چنین خانهای چقدر سر و صدا دارد؟ آب و هوا چگونه است؟ واقعاً چه حسی دارد وقتی آشپزخانه و یخچال را به اشتراک میگذارید؟“ (نیلز هاور، LAF، مدیر منطقه ترپتوو-کوپنیک، ۲۰۱۷-۲۰۲۱)
„هنوز یادم هست که یک بار با عضو شورای شهر وقت تماس گرفتم و گفتم: „حالا کم کم دیگر برایم لذتبخش نیست.“ چون حالا مجبور بودیم از چیزی حمایت کنیم که خودمان به آن انتقاد داشتیم: اینکه قرار بود مردم در کانتینرها اسکان داده شوند.“ (گریگور پوستلر، دفتر منطقه ترپتو- کوپنیک، کمیسر مشارکت و ادغام، از سال 2014)
فولاد واقعاً خیلی انسانی نیست.“ (دکتر الکساندر کلوز، مرکز گذار عادلانه (JTC) هاله، محقق مطالعات فرهنگی، متصدی (و محقق کانتینر از سال 2001))
„ما همیشه این را به عنوان یک محل اقامت مناسب در نظر میگرفتیم؛ در غیر این صورت، این کار را نمیکردیم.» (دتلف چویدینسکی، LAGeSo، رئیس گروه ویژه اسکان اضطراری، ۲۰۱۴-۲۰۱۵)
فکر نمیکنم کانتینرها آنقدرها هم بد باشند.“ نکته اصلی این است که هیچ محدودیت عمدهای وجود ندارد، مثلاً در مورد اینکه کجا اجازه دارید بروید.“ (لیزا، ساکن، ۲۰۲۴-۲۰۲۵)
„پس، زندگی کردن در یک کانتینر برای مدت کوتاه، بله. اما ما باید راهی پیدا میکردیم که هر چه سریعتر به یک خانه یا آپارتمان نقل مکان کنیم، چون کانتینر، کانتینر است.» (نعیم، ساکن، ۲۰۱۵-۲۰۲۰)
از ایده تا تحویل کلیدها
- مناقصهای در سراسر اروپا برای تأمین مسکن در کانتینر مطابق با مشخصات اسکان اضطراری گروه ویژه در حال برگزاری است.
- وزارت توسعه شهری، ساخت و ساز و مسکن سنا، رویه سادهای را برای برنامهریزی قانون ساختمانسازی معرفی میکند.
- شرکت «دفتر حمل و نقل کانتینر بونیتز» مستقر در برلین، قرارداد ساخت خیابان آلفرد-رندت را دریافت کرده است.
- تولیدکننده اتریشی «Containex» تأمینکننده ماژولها است که در کارخانههای خود این گروه در جمهوری چک و اسلوونی تولید میشوند.
- در مجموع ۳۶۷ کانتینر از طریق ۱۸۴ سفر کامیونی تحویل داده خواهد شد، ۲۷۰ کانتینر برای ساختمان ۱ و ۹۷ کانتینر برای ساختمان ۲.
- هشت هفته بین نصب حصار ساختمانی و ورود اولین افراد میگذرد.
۱۵ متر مربع برای دو نفر
یک کانتینر معادل یک اتاق بود. کسانی که تنها به آلمان آمده بودند، با یک غریبه دیگر هم اتاق بودند. هر نفر یک تخت، یک کمد و یک صندلی داشت. یخچال و میز مشترک بود. برای خانوادههای بزرگتر، امکان اتصال کانتینرهای مجاور وجود داشت. آشپزخانه و حمام بیرون از اتاقها قرار داشت و همه از آنها به صورت مشترک استفاده میکردند. حمامها بر اساس جنسیت و کاربرد از هم جدا شده بودند، به این معنی که یک واحد بهداشتی، چهار دوش یا چهار توالت داشت. چیدمان آشپزخانهها، که هر کدام چهار اجاق گاز داشتند، طوری محاسبه شده بود که تقریباً ۱۴ نفر از یک اجاق گاز به طور مشترک استفاده کنند. بسته به ساختمان، فضاهای کاربردی مشترک در یک طبقه یا طبقهای متفاوت قرار داشتند. علاوه بر این، یک اتاق رختشویی برای کل محل اقامت با هشت ماشین لباسشویی و هشت خشک کن وجود داشت.
„البته، این چیزی شبیه به یک آرمانشهر تکنولوژیکی است که محقق شده است. بر اساس یک واحد پایه نسبتاً ساده، که به نوبه خود دارای چند عنصر پایه نسبتاً ساده مانند ریختهگری گوشهها و قفلهای پیچشی است. با این حال، آنها در سراسر جهان استاندارد شده و به راحتی در همه جا در دسترس هستند – و حتی میتوانید آنها را به اندازههای مختلف بکشید. و با اسکان پناهندگان، میتوان گفت که به پایان این آرمانشهر تکنولوژیکی رسیدهایم.“ (دکتر الکساندر کلوز، مرکز گذار عادلانه (JTC) هاله، محقق مطالعات فرهنگی، متصدی (و محقق کانتینر از سال 2001))
„قبل از اسکان در کانتینر، من با ۲۵۰ نفر دیگر در یک سالن بسکتبال زندگی میکردم. برای من، این یک پیشرفت بیشتر بود. بسیاری گفتهاند: „نگهداری از کانتینرها سخت است؛ تابستانها گرم و زمستانها سرد هستند.“ اما برای من همه چیز خوب بود. خودم لذت بردم. میتوانستم برای خودم آشپزی کنم، از خودم مراقبت کنم و فقط مجبور بودم با یک نفر دیگر در یک اتاق باشم. بله، بله، دوش و آشپزخانه مشترک بودند، اما اشکالی نداشت. این اولین آپارتمان من در آلمان بود.“ (هیثم، ساکن، ۲۰۱۷-۲۰۱۹؛ مددکار کودکان و نوجوانان، ۲۰۲۱-۲۰۲۳؛ باغ امید، ۲۰۲۱-۲۰۲۵)
„چنین فضایی که یک نفر اینجا دارد، با ۵۰۰ یورو مبله شده است. این ۵۰۰ یورو شامل تمام مبلمان، یخچال، ماشینهای لباسشویی در اتاق رختشویی و فضای اداری ما میشود.“ (پیتر هرمانز، فدراسیون بینالمللی، رئیس اسکان، ۲۰۱۴-۲۰۲۱)
- قفل پیچشی: (twist در انگلیسی به معنای پیچاندن، lock در انگلیسی به معنای قفل) که به آن پینهای محوری نیز گفته میشود، دستگاههای قفلکنندهای هستند که کانتینرهای استاندارد حمل بار دریایی را به یکدیگر، از پایین به وسیله نقلیه حامل یا از بالا به وسیله بالابر، که به آن پخشکننده میگویند، متصل میکنند. مکانیزم قفل کاملاً در سوراخهای اتصالات گوشه قرار میگیرد.
- ریختهگری گوشهای: (در انگلیسی به معنای گوشه، در انگلیسی به معنای قطعه ریختهگری شده) که به آن اتصالات گوشهای نیز گفته میشود، بلوکهای بزرگ سه سوراخه ساخته شده از فولاد کورتن هستند که گوشههای تمام کانتینرهای استاندارد حمل و نقل دریایی را تشکیل میدهند. سوراخها با تلورانس تنها چند میلیمتر استاندارد شدهاند و سازگاری آنها را در سراسر جهان تضمین میکنند.
- اقامتگاه کانتینری در (تانوس)، اوبراورسل، ایالت هسن، ۱۹۹۰-۲۰۱۶
- محل اقامت کانتینری در تیتز-افرتن، نوردراین-وستفالن، ۱۹۹۱-۲۰۱۲
- محل اقامت کانتینری در خیابان وال مایستر در مونیخ، باواریا، ۱۹۹۳-۲۰۱۰
- محل اقامت کانتینری در خیابان ویلهلم کایل، توبینگن، بادن-ورتمبورگ از سال ۲۰۱۷
- دهکده کانتینری مسکونی 2.0 در خیابان گرونائر در کوپنیک، برلین، از سال ۲۰۲۵